صعود به قله تشگر بندرعباس
نوع برنامه : کوهنوردی
درجه سختی : دشوار
ارتفاع : 3267 متر
ارتفاع پای کار : 1600 متر
تاریخ برگزاری : ۲۱ الی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴
تاریخ نگارش : 22 اردیبهشت 1405
اطلاعات منطقه
نزدیک ترین مرکز درمانی : روستای توتنگ
دسترسی به آب در شب مانی : ندارد
پوشش تلفن همراه : ندارد
بهترین فصل صعود : زمستان
ایمنی منطقه : مسیرهای متداول امن است
نوع شب مانی : چادر
اطلاعات دسترسی به منطقه
استان و شهر مبدا : تهران, تهران
نام روستای پای کار : توتنگ
مشخصات مسیر : پاکوب مشخص دارد
استان و شهر مقصد : هرمزگان, بندرعباس
جاده دسترسی به روستا/محله : آسفالت
شرح برنامه
نام راهنما / سرپرست : حمیدرضا رحیمی
سطح فنی برنامه : غیرفنی
روزشمار برنامه : روز اول : (۱۴۰۴/۱۱/۲۰)
حدود ساعت ۱۲ ظهر حرکت از راه آهن تهران
روز دوم : (۱۴۰۴/۱۱/۲۱)
ساعت ۱۰ صبح رسیدن به بندرعباس و حرکت به سمت روستای زاکین. شروع پیمایش. برپایی کمپ و شب مانی
روز سوم : (۱۴۰۴/۱۱/۲۲)
صعود قله تشگر و برگشت به روستای زاکین و بندرعباس. بازدید ساحل بندرعباس
روز چهارم : (۱۴۰۴/۱۱/۲۳)
حرکت به سمت جزیره هرمز و بازدید از جزیره (با هزینه شخصی)
روز پنجم : (۱۴۰۴/۱۱/۲۴)
حدود ساعت ۱۴ حرکت به سمت تهران
روز ششم : (۱۴۰۴/۱۱/۲۵)
حدود ساعت ۹ صبح اتمام برنامه در راه آهن تهران
صعود به قله تشگر بندرعباس، بلندترین قله استان هرمزگان و یکی از قلل طرح سیمرغ کوهنوردی، در تاریخ ۲۱ الی ۲۲ بهمنماه ۱۴۰۴ برگزار شد.
(در این گزارش فقط جزئیات مربوط به صعود ذکر شده و گشت شهری در نظر گرفته نشده است.)
حرکت ما از تهران آغاز شد. طبق هماهنگیهای انجامشده در گروه، روز ۲۰ بهمن ساعت ۱۱:۵۵ در ایستگاه راهآهن تهران جمع شدیم و با حضور ۱۲ همنورد، با قطار به سمت بندرعباس حرکت کردیم. حدود ساعت ۱۰ صبح به بندرعباس رسیدیم و با مینیبوسی که از قبل هماهنگ شده بود، به سمت روستای توتنگ رفتیم.

در ابتدا قرار بود صعود از روستای زاکین انجام شود، اما به دلایلی که تا پایان نیز برای ما مشخص نشد، هیئت کوهنوردی اجازه صعود از آن مسیر را نداد. این در حالی بود که پیش از حرکت از تهران، پیگیریهای لازم انجام شده و تأییدیه صعود از زاکین را دریافت کرده بودیم. متأسفانه پس از رسیدن به بندرعباس و تماس مجدد برای هماهنگی با نیسانها و هیئت کوهنوردی استان، برخورد مناسبی با ما صورت نگرفت و در نهایت تصمیم گرفتیم صعود را از روستای توتنگ آغاز کنیم.

ساعت ۱۳:۲۰ به روستا رسیدیم و پیمایش خود را آغاز کردیم. ابتدای مسیر شامل بوتهها و درختان خاردار، سنگهای بزرگ و شیبی حدود ۲۵ درجه بود. پاکوب مشخصی در مسیر وجود نداشت و بیشتر مسیر مالرو بود. پس از حدود دو ساعت پیمایش، به محل مناسبی برای صرف ناهار رسیدیم. از این نقطه به بعد، شیب مسیر متعادلتر شد و مسیر با سنگچین مشخص شده بود. البته ما دستگاه GPS و ترک مسیر را نیز همراه داشتیم.
حدود ساعت ۱۶:۳۰ به محل کمپ رسیدیم و چادرها را برپا کردیم. پس از صرف شام، طبق چینش تعیینشده توسط سرپرست، در چادرها استراحت کردیم.
جزئیات روز اول پیمایش:
* مسیر همراه با کولهکشی بود.
* هوا آفتابی و گرم، با دمای حدود ۱۴ درجه سانتیگراد بود.
* ارتفاع پایکار: ۱۶۰۰ متر
* ارتفاع محل کمپ: ۲۲۱۲ متر
روز دوم صعود، ساعت ۴:۲۰ صبح پس از صرف صبحانه، پیمایش را آغاز کردیم. چادرها و لوازم اضافی را در محل کمپ باقی گذاشتیم. شیب مسیر تا حدود دو ساعت پس از کمپ نرمال بود و مسیر نیز با سنگچین و پاکوبی ضعیف مشخص میشد. ابتدا باید از میان درختان عبور میکردیم تا به زیر یال منتهی به خطالرأسی برسیم که قله بر روی آن قرار داشت.
در این زمان هوا کاملاً روشن شده بود و درختانی که بر اثر رعدوبرق سوخته بودند، در مسیر دیده میشدند. بهتدریج شیب مسیر بیشتر شد و مقدار کمی برف روی زمین مشاهده میشد تا اینکه به شیب و یخچال تشگر رسیدیم. در نزدیکی قله، یخشکنها را بستیم و در نهایت ساعت ۹:۲۰ صبح به قله زیبای تشگر رسیدیم.

پس از ثبت عکس و فیلم، ساعت ۹:۵۰ قله را به سمت کمپ ترک کردیم و پس از عبور از مناظر زیبا و درختان فراوان، ساعت ۱۲:۴۵ ظهر به محل کمپ رسیدیم. چادرها را جمع کردیم، ناهار خوردیم و ساعت ۱۴:۰۰ با کولههای سنگین به سمت روستای توتنگ حرکت کردیم.

سرانجام ساعت ۱۶:۱۰ به روستا رسیدیم. خودرویی که از قبل هماهنگ شده بود منتظر ما بود و ما را به بندرعباس منتقل کرد. شب را در خانهای که از پیش رزرو کرده بودیم سپری کردیم.
و صبح با تمام لوازم به سمت اسکله حرکت کردیم تا به جزیره هرمز برویم و یک شب را آنجا بگذرانیم و سپس به بندرعباس برگشتیم و با قطار به سمت تهران حرکت کردیم.

لوازم مورد نیاز
کفش کوهنوردی
آب
کیسه خواب
زیرانداز کیسه خواب
چادر کوهنوردی
کیسه زباله
