قله ناز (یکی از بلندترین قله‌های البرز)

 این قله یکی از بلندترین قله‌های البرز می‌باشد. روستای کلوان در نزدیکی این کوه قرار دارد که یکی از مسیرهای دسترسی به کوه همین روستا است. خط الرأس شرقی این قله به قله‌های:میشینه نو، هفت خوان، کلاش و کرچان متصل می‌باشد. قله کهار و ناز از محبوب ترین قله های جاده چالوس به شمار می روند.

قله ناز کجاست؟ موقعیت جغرافیایی و دسترسی

قله ناز در استان البرز و در منطقه البرز غربی واقع شده است. این قله بر روی یک خط‌الرأس نعلی شکل قرار دارد که قله کهار را نیز در بر می‌گیرد. برای دسترسی به این قله، بهترین و متداول‌ترین مبدأ صعود، روستای کلوان کرج است.

مسیر دسترسی به روستای کلوان

برای رسیدن به پای کار، باید وارد جاده کرج-چالوس شوید. پس از طی حدود ۴۰ کیلومتر و عبور از سد امیرکبیر (سد کرج) و روستای پل‌خواب، در سمت چپ جاده تابلوی خروجی روستای «سیرا» و «کلوان» را مشاهده خواهید کرد.

• مسافت جاده فرعی: حدود ۱۰ کیلومتر جاده آسفالته کوهستانی و پرپیچ‌وکم شما را به روستای کلوان می‌رساند.
• پارکینگ: در ورودی روستا یا محوطه‌های مشخص شده ماشین را پارک کنید. توجه داشته باشید که کوچه‌های باغی روستا بسیار تنگ هستند و جای پارک مناسبی ندارند.

مشخصات فنی و شناسنامه صعود به قله ناز

برای برنامه‌ریزی دقیق، جدول زیر اطلاعات فنی ضروری صعود را در اختیار شما قرار می‌دهد:

مسیرهای صعود به قله ناز

اگرچه قله ناز از جبهه‌های مختلفی قابل دسترسی است، اما دو مسیر اصلی برای آن وجود دارد که کوهنوردان بسته به هدف برنامه خود یکی را انتخاب می‌کنند.

۱. مسیر جنوبی (روستای کلوان)؛ محبوب‌ترین مسیر

این مسیر، راه نرمال صعود به قله ناز است. وجود پاکوب مشخص، دسترسی سریع‌تر به یال اصلی و وجود جانپناه سیادر در مسیر، آن را به گزینه‌ای امن‌تر نسبت به سایر مسیرها تبدیل کرده است. ۹۰ درصد صعودهای تابستانه و زمستانه از این مسیر انجام می‌شود.

۲. مسیر شمالی (قله ناز از روستای سنج)

صعود از روستای سنج، چالش‌برانگیزتر است. این مسیر طولانی‌تر بوده و دسترسی به یال اصلی نیازمند زمان و انرژی بیشتری است. معمولاً تیم‌هایی که قصد پیمایش‌های خط‌الرأسی طولانی را دارند یا به دنبال محیطی خلوت‌تر هستند، این مسیر را انتخاب می‌کنند. در این مسیر جانپناهی وجود ندارد و احتمال گم کردن پاکوب در زمستان بالاست.

| در بریم کوه بخوانید : گزارش صعود به قله ناز |

راهنمای گام‌به‌گام صعود به قله ناز از مسیر کلوان

برای مدیریت انرژی و زمان‌بندی، مسیر صعود را به سه بخش اصلی تقسیم می‌کنیم. شناخت عوارض زمین در هر بخش برای توزیع صحیح انرژی حیاتی است.

بخش اول: از روستا تا جانپناه سیادر (۳۲۵۰ متر)

شروع پیمایش از میان باغ‌های زیبای کلوان آغاز می‌شود. پس از عبور از پل رودخانه، وارد پاکوبی می‌شوید که با شیبی نسبتاً تند به سمت یال اصلی ارتفاع می‌گیرد.

• چالش مسیر: شیب ابتدایی تا رسیدن به یال زیر جانپناه نفس‌گیر است. خاک منطقه در برخی نقاط سست و شن‌اسکی است.
• نشانه مسیر: پاکوب کاملاً مشخص است و شما را به سمت یال عریضی هدایت می‌کند. پس از حدود ۳ تا ۴ ساعت پیمایش (با کوله متوسط)، سازه نارنجی یا فلزی جانپناه سیادر نمایان می‌شود.

بخش دوم: وضعیت جانپناه سیادر و امکانات شب‌مانی

برخلاف بسیاری از گزارش‌های ناقص، دانستن جزئیات دقیق جانپناه سیادر برای شب‌مانی ضروری است:

• ارتفاع دقیق: ۳۲۵۰ متر.
• ظرفیت: حدود ۱۰ تا ۱۲ نفر (به صورت فشرده).
• وضعیت: جانپناه فلزی است و کف آن چوبی می‌باشد. عایق‌بندی حرارتی آن متوسط است و در زمستان بسیار سرد خواهد بود.
• تهویه: پنجره‌های کوچک دارد اما در صورت ازدحام، هوای داخل سنگین می‌شود.
• نکته مهم: هیچ چشمه آبی در کنار جانپناه وجود ندارد. تمام آب مورد نیاز برای شب‌مانی و ادامه صعود را باید از پایین حمل کنید.

بخش سوم: از جانپناه تا قله؛ چالش خط‌الرأس

پس از جانپناه، شیب مسیر کمی ملایم‌تر می‌شود اما درگیری با باد آغاز می‌گردد. مسیر پاکوب شما را به سمت خط‌الرأس اصلی هدایت می‌کند.

• خط‌الرأس البرز غربی: پس از رسیدن به خط‌الرأس (ارتفاع حدود ۳۷۰۰ متر)، بادهای معروف منطقه شروع به وزیدن می‌کنند.
• قله‌های کاذب: یکی از چالش‌های ذهنی صعود به قله ناز، وجود چندین قله کاذب و مسطح بودن نسبی خط‌الرأس در انتهاست. شما باید مسافت زیادی را روی یال طی کنید تا به تابلو یا نشان اصلی قله برسید.
• منظره: در سمت چپ (غرب)، قله کهار و در دوردست شمال، قله آزادکوه و در شرق، قله میشینه نو دیده می‌شوند.

وضعیت منابع آب در مسیر صعود به قله ناز

یکی از مهم‌ترین فاکتورها در لجستیک صعود به ناز، مدیریت آب است.

• در روستا: آخرین محل مطمئن برای برداشت آب، مسجد روستا یا چشمه‌های داخل باغ‌ها قبل از شروع شیب است.
• در مسیر: در فصل بهار ممکن است آب حاصل از ذوب برف‌ها در آبراهه‌ها جاری باشد، اما به دلیل عبور دام، به هیچ وجه قابل شرب نیستند مگر با تصفیه دقیق.
• جانپناه و قله: هیچ منبع آبی در ارتفاعات بالا وجود ندارد.
• توصیه: برای یک صعود تابستانه یک‌روزه، حداقل ۳ تا ۴ لیتر آب همراه داشته باشید. کم‌آبی در ارتفاع بالای ۳۵۰۰ متر، ریسک ارتفاع‌زدگی را به شدت افزایش می‌دهد.

بهترین فصل صعود یه قله ناز و تجهیزات مورد نیاز

قله ناز در هر چهار فصل قابل صعود است، اما شرایط آن کاملاً متفاوت است.

صعود تابستانه قله ناز (اواسط خرداد تا اواسط مهر)

هوا گرم و تابش آفتاب مستقیم است. هیچ سایه‌ای در مسیر وجود ندارد. کلاه آفتاب‌گیر، کرم ضدآفتاب و آب کافی اولویت دارد.

صعود زمستانه قله ناز (آذر تا اسفند)

ناز در زمستان چهره‌ای خشن دارد.

• تجهیزات صعود زمستانه: داشتن کفش دوپوش یا تک‌پوش سنگین، کرامپون (یخ‌شکن)، کلنگ و پوشاک لایه بیس، پلار و گورتکس الزامی است.
• حجم برف: یال‌های منتهی به جانپناه و خط‌الرأس می‌توانند حجم برف قابل توجهی داشته باشند که نیاز به برف‌کوبی سنگین دارد.
• باد: بادهای این منطقه در زمستان می‌توانند به سرعت‌های بالای ۶۰ کیلومتر بر ساعت برسند و دمای حسی را به منفی ۳۰ درجه برسانند.

| در مجله بریم کوه بخوانید : راهنمای صعود به قله پورا |

مقایسه فنی قله ناز و قله کهار

بسیاری از کوهنوردان بین انتخاب قله کهار و ناز مردد هستند. در اینجا یک مقایسه فنی برای تصمیم‌گیری بهتر ارائه می‌دهیم:

1. مسافت: مسیر صعود به قله ناز طولانی‌تر از کهار است. خط‌الرأس ناز کشیده‌تر است و پیمایش افقی بیشتری در ارتفاع بالا دارد.
2. شیب: شیب اولیه کهار تندتر و یکنواخت‌تر است، در حالی که ناز دارای فراز و نشیب‌های بیشتری روی یال‌هاست.
3. فنی بودن: در زمستان، قله ناز به دلیل نقاب‌های برفی و یال‌های درگیر با باد، کمی فنی‌تر از مسیر نرمال کهار محسوب می‌شود.
4. دسترسی به جانپناه: هر دو قله دارای جانپناه هستند (جانپناه کهار در ۳۲۰۰ و سیادر ناز در ۳۲۵۰)، اما جانپناه کهار معمولاً شلوغ‌تر است.

نتیجه: اگر به دنبال چالش استقامتی بیشتر و محیطی خلوت‌تر هستید، قله ناز گزینه بهتری است.

نکات ایمنی و خطرات بالقوه

صعود به قله ناز با وجود پاکوب‌های مشخص، خالی از خطر نیست:

• مه و گم شدن: منطقه ناز و کهار مستعد مه غلیظ هستند. در شرایط مه، تشخیص یال فرود از روی خط‌الرأس بسیار دشوار است. انحراف به دره‌های سمت روستای دروان یا سنج می‌تواند خطرناک باشد. حتماً از ترک جی‌پی‌اس (GPS) استفاده کنید.
• یال‌های سنگی: در نزدیکی قله، برخی قسمت‌ها سنگی می‌شود. در زمستان عبور از این بخش‌ها با کرامپون نیازمند دقت بالاست.
• تخلیه انرژی: به دلیل طولانی بودن مسیر بازگشت، انرژی خود را برای فرود حفظ کنید. بیشترین آمار آسیب‌دیدگی (زانو درد و پیچ‌خوردگی) در مسیر فرود شن‌اسکی ناز رخ می‌دهد.

سوالات متداول

ارتفاع دقیق قله ناز و جانپناه سیادر چقدر است؟

ارتفاع قله ناز ۴۱۰۸ متر و ارتفاع جانپناه سیادر ۳۲۵۰ متر از سطح دریا است.

آیا در مسیر صعود به قله ناز چشمه آب وجود دارد؟

خیر، پس از خروج از روستای کلوان و عبور از رودخانه ابتدای مسیر، هیچ چشمه آب دائمی و قابل شربی تا قله وجود ندارد. کوهنوردان باید تمام آب مورد نیاز خود را حمل کنند.

تفاوت سختی صعود قله ناز با قله کهار چیست؟

قله ناز مسافت پیمایش طولانی‌تری نسبت به کهار دارد و خط‌الرأس آن بادگیرتر است. اگرچه ارتفاع هر دو نزدیک به هم است، اما صعود به ناز انرژی و استقامت بیشتری می‌طلبد.

بهترین فصل برای صعود به قله ناز کدام است؟

برای کوهنوردان متوسط، اواخر خرداد تا اوایل مهر بهترین زمان است. برای کوهنوردان حرفه‌ای که به دنبال صعودهای چالشی هستند، زمستانِ ناز یک تمرین عالی برای هیمالیانوبردی محسوب می‌شود.